محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
364
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
ايشان نيست . « 1 » ولى براى اينكه ما صفحات را برگردانيم و با يك جهش به « عهد جديد » برسيم ، و در اينجا به آوايى نو و توانمند گوش فرادهيم ، در اينجا شخص به خوبى احساس مىكند كه از طرفى به دورترين نقطهء طرف مقابل آن انتقال يافته است ، به راستى رابطهء ما با جهان ثابت با تمام غنا و ثروت و عظمتى كه به زودى از هم مىپاشد ، اين علاقه و دلبستگى نسبت به ما قيد و بندهايى است كه سزاوار است ما خودمان را از آن آزاد كنيم ، چشممان نبايد همچنان به زمين دوخته باشد ، بلكه همواره به آسمان توجّه كنيم ، زيراكه از قول يسوع مسيح است كه به يكى از تازه ايمانآورندگان مىگويد : « اگر مىخواهى كامل شوى ، برو اموالت را به فروش و به مستمندان بده تا برايت گنجى در آسمان شود ، و آنكه پيرو من باشد ، مقامى و الا دارد . » « 2 » ، و به شاگردانش گفت : « شما در پى آن نباشيد كه بخوريد و بياشاميد و سروصدا نكنيد ، كه همه اينها را امّتهاى جهان مىطلبند ، و شما آگاه باشيد كه پدرتان مىداند كه شما به اينها نيازمنديد ، بلكه ملكوت خدا را بجوييد و همهء اينها براى شما افزون مىگردد . . . اموالتان را بفروشيد و صدقه دهيد ، زيركانه براى خودتان عملى فناناپذير انجام دهيد و گنجى كه در آسمانها تمام نمىشود . . . ، زيرا در آنجا گنج شما همان قلب شما نيز هست . » « 3 » عين اين تعليمات را شاگردان مسيح ، همينطور مطرح مىكنند ، قدّيس بولس در رسالهء خود به تيموثاوس نوشت : « به ثروتمندان در تمام روزگار حاضر سفارش كن ! خودبزرگبينى نكنند و اميد خود را به غير از آنكه بىنياز واقعى است ، نبندند ؛ بلكه بر خداى زنده اميدوار باشند كه همه چيز را با بىنيازى به ما ارزانى داشته تا بهره ببريم ، درحالىكه براى خويشتن اساس و پايهء نيكى ، براى آينده ، اندوخته كنند ، تا به زندگى ابدى
--> ( 1 ) - اين بر خلاف آن است كه قرآن كريم در سورهء شعراء ( 26 ) آيهء 87 ، راجع به ايشان به ما مىگويد : « وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ » ، ( خداوندا ) مرا در روزى كه ( مردم ) برانگيخته مىشوند ، خوار نكن . و در سوره اعراف ( 7 ) آيهء 156 « وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ، فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ » : ( خداوندا ) در اين جهان و در سراى ديگر نيكى براى ما مقدّر فرما ! ما به سوى تو بازگشت كردهايم خداوند فرمود : عذاب و كيفرم را به هركس بخواهم مىرسانم ، امّا رحمت من همه چيز را دربر گرفته است من به زودى رحمتم را براى ( كسانى كه سه كار را انجام مىدهند ) مىنويسم ، آنها كه تقوا پيشه مىكنند و آنها كه زكات مىدهند و آنها كه به آيات ما ايمان مىآورند . ( 2 ) - ر ك : انجيل متى : 19 / 21 ، و مرقس : 10 / 21 . ( 3 ) - ر ك : انجيل لوقا : 12 / 29 - 34 .